Zondag 3 Februari
Waar te beginnen? Zoveel meegemaakt deze dag. Allereerst de uitnodiging voor de VIP ruimte die ik kreeg via loopmaat Kees, die deze VIP kaarten op zijn beurt weer had gekregen via Raoel. Samen met Bas & Kees richting Apeldoorn geknald met de auto, uiteraard afslag gemist omdat we weer teveel zaten te ouwehoeren. Standaard, hoort erbij. Komt altijd weer goed, zo ook deze keer. Heb altijd zin om het seizoen te openen in Apeldoorn, maar dit maakt het toch wel extra speciaal. Eigen kleedruimte in het Orpheus, drankjes, veel bekenden en toppers en je was op een steenworp afstand van het startvak. Hier kan ik wel aan wennen… Maar extra rust geeft het niet bij mij, stuiterbal modus stond alweer aan. Staan, zitten, wc, eten, zitten, drinken, lopen enz…
(hardlopende Bloggers/Tweeps in de VIP Room)
Het was 1 grote reünie in de Blauwe zaal met o.a. John, Ans, Klis, Jeffrey, Raoul, Jaco, Barry, Rik, Ilonka & Gerard. De meeste gingen voor de 27,5K of de Marathon. Ilonka, Jaco & ik deden de Mini /marathon van 18,5K. De hele week stond Twitter al bol over de evt voorzorgmaatregelen en klaagliederen van mensen wat betreft de extreme kou. Het zou inderdaad afzien worden tijdens deze editie. Maar boven nul of onder nul, ik blijf mijn korte broek trouw. Enige vervelende was dat ik mijn arm stukken thuis niet kon vinden. Dan alleen maar een thermo shirtje met korte mouw, wordt vanzelf wel warm. Na velen handen geschud te hebben (ook van onbekenden die mij herkende aan de korte broek) en het voordeel van zo’n pasje om je nek “uit te buiten” om overal zo binnen te lopen, was het tijd voor de start. Bij het startvak liep ik Pascal & Mariska (de fam. Wolf) nog tegen het lijf, leuk om IRL kennis te maken. Dat zouden de bekenden toch wel zijn voor vandaag. Maar nee, in het startvak werd ik nog op de schouder getikt door Rob (Bergsma), “ik herkende je aan je korte broek”! Ghe ghe… Oké, alle commotie achter de rug, nu de start. Rust…. Pang en weg waren we. “Piep, piep, piep, piep…. Waar is mijn piep? NEE, in alle drukte heeft deze sukkel gewoon zijn chip vergeten om te doen!! Stupid… Naja niks meer aan te doen, lopen!
Mijn doel was eigenlijk 4.00min/K, maar gezien de slechte trainingsweek en de lichte kuitblessure, deze tijd snel naar beneden gedraaid naar 4.10 – 4.15min/K. Dus een verkapte training. Dat is bijna cruise controle en inderdaad wat ging het easy. Zo makkelijk dat ik op een gegeven moment langs zij kwam bij Ilonka, hetgeen mij heel erg verbaasde. Maar daar was een reden voor. Ik ging als een malle, moest echt met de rem erop lopen. 1ste 10K+ wedstrijd sinds lange tijd dus wie weet wat er zou gebeuren na het 10K punt. 5K ging in een mooie 21.08min en dat met vals plat omhoog in het begin. Benen voelde goed, ik voelde me sterk om naar de volgende 5K. De 10K ging in 42.30min en liep nog steeds soepel. Inmiddels al ruime tijd alleen, maar dat ben ik gewend. Maar na de 10K heb je een keer punt en helaas ook wind tegen. In een groepje geen probleem, alleen, zal je toch echt moeten werken!
(nog ff doorbijten)
Bij de kruising op de Soerenseweg ging ik nog steeds zoals het hoorde. Netje iets boven de 14km/pu en geen pijntjes aan de kuit. De laatste 3K gaat het alleen maar naar beneden, normaal laat ik me hier vallen tot aan de finish. Dit keer toch ineens een steek in de binnenkant van mijn voet en die schoot zo naar boven de kuit in. Ja hoor, daar was hij weer. Kan je vertellen, kramp in je voet proberen weg te krijgen dmv tenen buigen en tempo lopen gaat niet echt soepel samen. Liep hier ook flink vierkant. Dan is een dalend parcours niet fijn voor je benen, elke klap komt 2 keer zo hard aan. Naja tempo houden wordt hem dan niet, consolideren en heel blijven tot aan de streep. Werd dan ook weer ingehaald door Ilonka die 15K in moest komen ivm de kou. Ik moet toch beter leren indelen… Of samen werken leek ons na de tijd ook wel handig geweest. Maar ja was ook wel te verwachten, anders kon zij niet thuis komen, was ik eerder gefinished dan haar haha en na een mindere week wilde ik toch alles eruit halen wat ik kon. Dan loop je soms letterlijk en figuurlijk tegen een muur op.
(1ste PR van het jaar)
In de laatste 2K nog aanmoedigingen van bikkel support Marco, Mariska, Jolanda. Een high five van Marco en weer verder. Die had ik nodig, want zat er echt doorheen. Snelheid was inmiddels ook gezakt naar 13.3km/pu, mezelf flinke schop onder de kont gegeven om toch minimaal 14km/pu te blijven lopen. Het is niet voor niks een test. De laatste 500M op de “Koninklijke Loolaan” waren zoveel zwaarder dan vorig jaar. Eindsprint….? Nee, voelt niet goed. Rustig uitlopen. Ondanks dat toch een mooie 5min sneller dan vorig jaar. Eindtijd 1.18.40uur. Toch de beoogde 4.13min/K en gemiddelde snelheid van 14.3km/pu. Meer dan tevreden. Meer zat er niet in. Laat het genieten maar beginnen! Vlak na de finish weer even bijgepraat met Henrieke, de snelle dame uit N’dal, die ging ook als een speer. Nog stuk uitgelopen samen met Ilonka, inmiddels had Jaco zijn kilometers ook gemaakt en was het tijd om die hongerklop te stillen met snert en broodjes en was het wachten op de rest.
(bak snert, perfecte afsluiting)
Iedereen weer binnen, gedouched en al was het tijd om hem weer aan te trappen. Onderweg nog even calorieën aangevuld in de vorm van Mac Donalds om thuis loom op de bank na te genieten van deze fantastische dag. 3 Februari 2013 staat alweer in de agenda! Nu is de volgende wedstrijd, de Halve Marathon Harderwijk op 10 Maart. Gezien de tijd nu gelopen kan dit meteen die gewilde 1.30uur worden. We zullen zien. Het vertrouwen begint langzaam weer terug te komen. Nu vasthouden en uitbouwen!
* De organistatie & vrijwilligers wederom bedankt voor een perfect evenement, tot in de kleinste details en Raoel bedankt voor de uitnodiging. Was helemaal top geregeld. Tot volgend jaar!
Kunnen niks anders doen dan hard-lopen, tot de volgende.
- Anima Sana In Corpore Sano -
